Dziś jest 24.05.2012
Brak informacji o imieninach
Brak informacji o imieninach
Menu, přímé odkazy, vyhledávání, přihlašování
Czy wiesz, że...
Začátek HTML stránky
(ur. 15. 10. 1864 Lanškroun, zmarł 21. 4. 1932 Wiedeń)
Lanškrounski obywatel, najmłodszy z siedmiu dzieci papiernika i księgarza.
W roku 1882 zdał maturę w miejskim gimnazjum, następnie wstąpił do klasztoru augustynianów i rozpoczął wspaniałą karierę duchownego kościoła rzymskokatolickiego (nauczyciel wydziału teologii, proboszcz klasztoru, arcybiskup, biskup wiedeński a od roku 1914 kardynał).
W Lanškroun uczęszczał do szkoły podstawowej a w roku 1874 został gimnazjalistą. Lanškrounskie gimnazjum ukończył latem w roku 1882 maturą zdaną z wyróżnieniem. Tak samo dobre było jego zaświadczenie o moralności, które wystawił mu biskup w Hradcu Králové w dniu 10 września 1883 roku. Potwierdzało ono między innymi jego pobożność, dobrą opinię, siłę charakteru i brak wcześniejszych kar.
W roku 1883 Gustav Piffl jako najmłodszy z czterech kandydatów został przyjęty przez proboszcza Ubalda Kostersitza do klasztoru męskiego w Klosterneuburgu pod Wiedniem, gdzie przybrał imię Friedrich. W dniu 8 stycznia 1888 roku w kościele św. Szczepana we Wiedniu został wyświęcony na księdza przez arcybiskupa i wikariusza generalnego dr. E. Angera. Swoje zdolności potwierdził jako zarządca majątku klasztoru klosterneuburgskiego na Węgrzech i jako dyrektor jego biura. W roku 1907 został wybrany na proboszcza klasztoru w Klosterneuburgu, gdzie wspierał naukę i wiedzę oraz dbał o jego rozbudowę.
W roku 1913 cesarz Franciszek Józef I nominował Friedricha Gustava Piffla na miejsce wiedeńskiego arcybiskupa, któremu nadał jednocześnie tytuł książęcy. Po uzyskaniu zgody papieża F. G. Piffl przyjął święcenia biskupie w klasztornym kościele w Klosterneuburgu. Krótko po tym został mianowany arcybiskupem miasta Wiednia. Nową funkcję objął w dniu 8 czerwca 1913 roku.
W dniu 25 maja 1914 papież Pius X nadał Friedrichowi Gustavowi Pifflowi tytuł kardynała. W roku 1922 do urzędu wiedeńskiego arcybiskupa dodano mu jeszcze urząd apostolskiego administratora austriackiego kraju związkowego Burgenlandii. Trudno wymienić jakikolwiek obszar kultury, której by Friedrich Gustav Piffl czynnie nie wspierał. Po wojnie kardynał Piffl z wielkim osobistym zaangażowaniem poświecił się działalności charytatywnej. Za swe zasługi w roku 1914 został uhonorowany wielkim krzyżem austriackiego cesarskiego orderu Leopolderden.
W roku 1930 został po raz pierwszy sparaliżowany. Swojej diecezji służył aż do nagłej śmierci w dniu 21 kwietnia 1932. Zgodnie ze swoją wolą został pogrzebany na samotnym leśnym cmentarzu koło letniej siedziby wiedeńskich arcybiskupów w Kranichbergu. Z uwagi na fakt, iż na cmentarzu podnosił się poziom wód gruntowych w roku 1954 został przeniesiony do nowo urządzonej krypty biskupów w podziemiach kościoła św. Szczepana w Wiedniu.
Choć kardynał Friedrich Gustav Piffl był ważną europejską osobistością swych czasów, nigdy nie wyrzekł się swego rodzinnego miasta Lanškroun i powracał tu przy okazji różnych ważnych wydarzeń.
Friedrich Gustav Piffl
1864 - 1932
(ur. 15. 10. 1864 Lanškroun, zmarł 21. 4. 1932 Wiedeń) Lanškrounski obywatel, najmłodszy z siedmiu dzieci papiernika i księgarza.
W roku 1882 zdał maturę w miejskim gimnazjum, następnie wstąpił do klasztoru augustynianów i rozpoczął wspaniałą karierę duchownego kościoła rzymskokatolickiego (nauczyciel wydziału teologii, proboszcz klasztoru, arcybiskup, biskup wiedeński a od roku 1914 kardynał).
W Lanškroun uczęszczał do szkoły podstawowej a w roku 1874 został gimnazjalistą. Lanškrounskie gimnazjum ukończył latem w roku 1882 maturą zdaną z wyróżnieniem. Tak samo dobre było jego zaświadczenie o moralności, które wystawił mu biskup w Hradcu Králové w dniu 10 września 1883 roku. Potwierdzało ono między innymi jego pobożność, dobrą opinię, siłę charakteru i brak wcześniejszych kar.
W roku 1883 Gustav Piffl jako najmłodszy z czterech kandydatów został przyjęty przez proboszcza Ubalda Kostersitza do klasztoru męskiego w Klosterneuburgu pod Wiedniem, gdzie przybrał imię Friedrich. W dniu 8 stycznia 1888 roku w kościele św. Szczepana we Wiedniu został wyświęcony na księdza przez arcybiskupa i wikariusza generalnego dr. E. Angera. Swoje zdolności potwierdził jako zarządca majątku klasztoru klosterneuburgskiego na Węgrzech i jako dyrektor jego biura. W roku 1907 został wybrany na proboszcza klasztoru w Klosterneuburgu, gdzie wspierał naukę i wiedzę oraz dbał o jego rozbudowę.
W roku 1913 cesarz Franciszek Józef I nominował Friedricha Gustava Piffla na miejsce wiedeńskiego arcybiskupa, któremu nadał jednocześnie tytuł książęcy. Po uzyskaniu zgody papieża F. G. Piffl przyjął święcenia biskupie w klasztornym kościele w Klosterneuburgu. Krótko po tym został mianowany arcybiskupem miasta Wiednia. Nową funkcję objął w dniu 8 czerwca 1913 roku.
W dniu 25 maja 1914 papież Pius X nadał Friedrichowi Gustavowi Pifflowi tytuł kardynała. W roku 1922 do urzędu wiedeńskiego arcybiskupa dodano mu jeszcze urząd apostolskiego administratora austriackiego kraju związkowego Burgenlandii. Trudno wymienić jakikolwiek obszar kultury, której by Friedrich Gustav Piffl czynnie nie wspierał. Po wojnie kardynał Piffl z wielkim osobistym zaangażowaniem poświecił się działalności charytatywnej. Za swe zasługi w roku 1914 został uhonorowany wielkim krzyżem austriackiego cesarskiego orderu Leopolderden.
W roku 1930 został po raz pierwszy sparaliżowany. Swojej diecezji służył aż do nagłej śmierci w dniu 21 kwietnia 1932. Zgodnie ze swoją wolą został pogrzebany na samotnym leśnym cmentarzu koło letniej siedziby wiedeńskich arcybiskupów w Kranichbergu. Z uwagi na fakt, iż na cmentarzu podnosił się poziom wód gruntowych w roku 1954 został przeniesiony do nowo urządzonej krypty biskupów w podziemiach kościoła św. Szczepana w Wiedniu.
Choć kardynał Friedrich Gustav Piffl był ważną europejską osobistością swych czasów, nigdy nie wyrzekł się swego rodzinnego miasta Lanškroun i powracał tu przy okazji różnych ważnych wydarzeń.