Wielki czeski polihistor okresu po bitwie pod Białą Górą - lekarz, fizyk, matematyk, astronom i filozof.

Był osobistym lekarzem dwóch cesarzy, dziekanem wydziału lekarskiego Uniwersytetu Karola w Pradze a w roku 1662 jego rektorem.

Przed I. Newtonem zajmował się problematyką załamania i rozszczepienia światła. Jest uważany za prekursora spektroskopii.
W mechanice jako pierwszy upowszechnił wiedzę o zderzeniach ciał, którą demonstrował za pomocą modelu kilku kul. Zastosował wahadło do pomiaru czasu.

Prace J. M. Marci, żyjącego w tym samym czasie, co Galileusz, są pierwszymi czeskimi opracowaniami z zakresu fizyki. Rodzinne miasto Lanškroun nazwało jego imieniem plac i przy okazji jego rocznicy zorganizowało uroczystości, sympozjum naukowe i odsłonięcie pomnika.

Imię Jana Marka Marci nosi krater znajdujący się po przeciwnej stronie Księżyca.

Jan Marek - Marcus Marci urodził się w Lanškrounie. Zasłużył się w rozwoju optyki promieniowania w takiej mierze, że można uważać go za współzałożyciela tej dziedziny fizyki. Marek był także rektorem Uniwersytetu Karola i profesorem wydziału lekarskiego. Interesował się również meteorologią.

Marci zajmował się także problematyką określania odległości geograficznej na morzu. Pracę De longitudine seu differentia unter duos meridianos una cum moto vero Lunae inveniendo ad tempus datae? z roku 1650 dedykował hiszpańskiemu królowi Filipowi II. Rozwiązać ten problem udało się angielskiemu zegarmistrzowi Johnowi Harrisonowi dopiero w 1735 roku wynalezieniem chronometru.

Tablica pamiątkowa z roku 1967, znajdująca się na budynku Pod zieloną lipą na ulicy Melantricha 12, informuje w języku czeskim i łacińskim o pobycie w tym miejscu Jana Marci w latach 1635 – 1667.